Już w starożytności uprawiano różne odmiany kapusty. Bardzo wysoko cenili ją Rzymianie, nie tylko jako potrawę, ale również jako lekarstwo na wiele dolegliwości, także na skutki nadużycia wina. Uprawiane niegdyś odmiany kapusty liściastej znacznie różniły się od tych znanych nam dzisiaj. Popularną obecnie białą kapustę głowiastą wyhodowali holenderscy ogrodnicy dopiero na początku XVI wieku. W XVIII w Polsce wyparła ona białą i czerwoną kapustę liściastą. Kapustę przyrządzano na różne sposoby, zaczęto ją także kwasić. Początkowo kwaszono całe główki w jamach wykopanych w ziemi, potem cały proces przeniesiono do beczek. Dopiero w XIX wieku zaczęto ją szatkować przed zakwaszeniem. Zapewne jeszcze niejedna nasza babcia mogłaby opowiedzieć o całym rytuale szatkowania kapusty na wsiach. Kapusta czerwona nigdy nie zdobyła takiej popularności jak biała, mimo iż jej uprawa rozpowszechniła się w XVIII wieku.

Kapusta biała

Najpopularniejsza z kapust. Zawiera potas, wapń i żelazo. Przyrządza się z niej surówki, gołąbki, dodaje się ją do zupy oraz kwasi. Kiszona kapusta to składnik wielu zimowych dań.

Kapusta czerwona

Powinna mieć twardą, zwartą główkę. Przygotowuje się ją podobnie jak kapustę białą. Jej ukryte walory: działa odwadniająco oraz obniża ciśnienie krwi. Można z niej przyrządzać surówki, gotować z jabłkami, cynamonem, goździkami. Z dodatkiem czerwonego wina idealna do pieczeni z kaczki, gęsi.

Kapusta włoska

Dawniej zwana "sawojką" od regionu gdzie ją uprawiano, nigdy nie zdobyła takiej popularności jak kapusta biała. Najlepsza jest gdy jej liście są jędrne i ciemnozielone. Zewnętrzne liście powinno się usunąć gdyż odkładają się w nich szkodliwe substancje. Kapusty włoskiej używa się do surówek, duszenia, lub do faszerowania.

Kalafior

Kalafior w starożytności nazywany był kapustą cypryjską i pochodzi prawdopodobnie ze skrzyżowania kilku odmian dzikich kapust rosnących w rejonie Morza Śródziemnego. Obok znanego białego kalafiora istnieje odmiana kalafiora zielonego, który jest zdecydowanie delikatniejszym warzywem. Na starych kalafiorach pojawiają się czarne plamki, które należy usunąć przed spożyciem. Kalafior może być spożywany na surowo (np. z majonezem) bądź gotowany, podawany z przesmażaną bułką na maśle, sosem beszamelowym czy też zapiekany. Powinno się gotować go bez przykrycia, aby nieprzyjemne w zapachu olejki eteryczne mogły się ulotnić.

Brokuły

To bliski krewniak kalafiora. Brokuły mają jednak więcej składników odżywczych oraz bardziej intensywny smak. Jada się zarówno łodyżki jak i ścisłe, zielone różyczki. Na przejrzałych brokułach można dostrzec żółte plamki.

Brukselka

Drobne główki tego warzywa mają niepowtarzalny smak. Zbiera się ją dopiero po pierwszych przymrozkach. Im bardziej jest zielona tym świeższa. Jeśli natnie się brukselkę u nasady znacznie skrócimy czas gotowania. Dzięki dużej ilości witaminy B1 wzmacnia układ nerwowy. Zawiera także potas, żelazo, witaminę B2 i C.

Kapusta pekińska

Jej karbowane liście mają jasnozieloną, białą barwę. Charakteryzuje się delikatnym smakiem i dlatego też często zastępuje sałatę głowiastą. Przyrządza się z niej głównie surówki lecz można ją także dusić. Nie powoduje wzdęć i stosunkowo długo zachowuje świeżość i jędrność.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."