Historia

W Ameryce Południowej i Środkowej paprykę uprawiano na długo przed przybyciem podróżników hiszpańskich. Podczas swojej pierwszej wyprawy Krzysztof Kolumb natknął się na nią na Haiti. Hiszpanie poszukujący krótszej drogi do Indii, skąd sprowadzano do Europy drogocenny wówczas pieprz, zauważyli roślinę dodawaną na Antylach do potraw w celu zaostrzenia smaku. W XVI wieku zaczęto uprawiać paprykę na południu Europy. Na terenach podbitych przez Turków, czyli także w Bułgarii, hodowla papryki bardzo się rozwinęła, dlatego też, w wielu krajach ostra papryka nazywana była "pieprzem tureckim". W Bułgarii po dziś dzień paprykę w proszku nazywa się "czerwen piper", czyli czerwony pieprz. W 1525 roku Portugalczycy rozpoczęli uprawę papryki w Indiach. Wkrótce potem ostra papryka stała się nieodzownym składnikiem wielu kuchni. Obecnie uprawianych jest około 200 odmian papryki słodkiej i ostrej o przeróżnych kształtach, rozmiarach i kolorach.

Papryka a zdrowie

Papryka jest wyjątkowo cennym źródłem witamin. Pięćdziesiąt gram papryki pokrywa dzienne zapotrzebowanie człowieka na witaminę C, 1/2 zapotrzebowania na witaminę E, 1/3 zapotrzebowania na witaminę B6 i 1/4 na witaminę A. Poza tym zawiera wiele innych cennych dla nas pierwiastków, min. potas, wapń, fosfor, żelazo. Posiada także rzadką substancję - capsaicin - niezastąpioną w leczeniu zaburzeń krążenia. Papryka zapobiega tworzeniu się skrzepów krwi i zawrotom głowy, łagodzi bóle migrenowe. Naukowcy twierdzą, iż papryka ma korzystny wpływ na nasze samopoczucie, działa jak afrodyzjak i podnosi koncentrację. Jednak jak wszystko w nadmiarze może nam zaszkodzić.

Mrożenie

Niektóre bułgarskie gospodynie mrożą paprykę, by móc w ziemie przygotować pyszne potrawy z tego warzywa (np. "pyłneni czuszki, czyli nadziewane papryki). Żeby zamrozić paprykę należy ją umyć, usunąć nasiona, włożyć do plastikowej torebki i zamrozić. Niestety mrożona papryka nie ma tak wspaniałego smaku jak świeża, jednak zimą nie ma co wybrzydzać.

Suszenie

Łatwo jest samemu zrobić suszone chili (pamiętajmy jednak, że nie wszystkie odmiany można suszyć w ten sposób - niektóre mają zbyt cienką skórkę) - wybieramy dojrzałe papryczki, myjemy je, wycieramy do sucha, a później wystarczy sznurkiem powiązać papryczki za łodyżki, albo przebić nawleczoną igłą owe końcówki i powiesić powstałe "korale" w ciepłym, przewiewnym miejscu, np. nad kuchnią. Należy unikać miejsc wilgotnych, bowiem papryka zacznie pleśnieć. Po kilku tygodniach papryczki stracą swą wspaniałą barwę, przybierając ciemniejszy kolor.

Usuwanie skórki

Najłatwiejszym sposobem usuwania skórki jest podpieczenie papryki w piekarniku (lub na grillu) w temperaturze około 200 stopni. Przypieczoną paprykę należy na chwilkę zanurzyć w zimnej wodzie, a następnie ściągnąć skórkę ewentualnie pomagając sobie nożem.