Urodzony 7 Grudnia 1909 w Bansko. W latach 1924 - 1926 uczył się w Gimnazjum Razłog. Kontynuował edukację, zgodnie z wolą swojego ojca, w Morskiej Technicznej Szkole w Warnie (1926 - 1932). Odbył praktyki na okrętach Dryzki i Burgas, zwiedzając Stambuł, Aleksandrię, Bejrut, Port Said. Pomimo swoich ambicji by studiować literaturę, sytuacja materialna zmusiła go do pracy jako mechanik w fabryce we wsi Koczerinowo. Wapcarow stracił pracę w 1936 roku w okresie wielkiego bezrobocia. Wtedy też, wyemigrował do Sofii w poszukiwaniu pracy, gdzie ponownie zatrudnił się jako mechanik. W 1940 roku zbierał podpisy w regionie Pirin w związku z antyrządową akcją Sobolewa. Został schwytany, osądzony i wysłany do Godecz. Po powrocie z Godecz we Wrześniu 1941 roku, organizował akcje sabotażowe przeciwko Niemcom. Został aresztowany w Marcu 1942, a 23 Lipca skazany na śmierć i tego samego dnia rozstrzelany.

Jego jedyny zbiór wierszy "Motorni Pesni" został wydany w 1940 roku. W 1952 roku Wapcarow pośmiertnie dostaje Międzynarodową Nagrodę Pokoju.

Tekst przetłumaczony ze strony http://slovoto.orbitel.bg