Melnik robi oszołamiające wrażenie - kaniony, wąwozy, skarpy. Bielone domki kryte czerwoną dachówką są nieomalże przyklejone do ścian, wyglądają, jakby zaraz miały runąć w dół. Wszystko - domy, rośliny i ziemia - jest szaro-rude, spalone słońcem. Na każdym fragmencie muru bądź ściany pnie się winorośl.

Melnik już w starożytności słynął na całe rzymskie imperium z produkcji czerwonego wina, które już wtedy leżakowało w wydrążonych w skałach jaskiniach. Okres świetności miasta przypada na XIII wiek; Melnik był wówczas bogatym, wspaniałym miastem, bułgarskim centrum regionu. Po wyzwoleniu Bułgarii spod władzy tureckiej Melnik pozostaje pod panowaniem sułtana. Prowadzi to do powstania, które jednak kończy się klęską. Dopiero po wojnach bałkańskich w latach 1912- 913 miasto wraca do Bułgarii. Obecnie możemy podziwiać jedynie resztki dawnego Melnika, w którym znajdowało się ponad 1300 domów i 75 cerkwi oraz niezdobyty zamek. Wieczór można spędzić w najstarszej winiarni, będącej od ponad 500 lat własnością rodziny Manolew, degustując słynne melnickie wino i słuchając starych macedońskich pieśni śpiewanych przez miejscowych.