Christo Bojczew napisał swoją sztukę w 1996 r. w odpowiedzi na wojnę na Bałkanach i z dnia na dzień stał się najbardziej znanym na świecie bułgarskim dramaturgiem. Sztuka jest satyrą na Europę końca XX w., objętą pożarem wojny na Bałkanach, na którą patrzymy z punktu widzenia szpitala psychiatrycznego zagubionego gdzieś w górach Bułgarii. Jego pacjenci pozostawieni z powodu kryzysu własnemu losowi znajdują pewnego dnia paczki z pomocą humanitarną zrzucone omyłkowo zamiast w Bośni w okolicach ich szpitala. Obok zapasów żywności natrafiają także na mundury ONZ i to znalezisko odmienia całkowicie ich życie. Pacjenci pod dowództwem pułkownika rezerwy, w którego zmienia się pewien autyk, organizują w szpitalu oddział, wprowadzają wojskowy dryl, a następnie podejmują decyzję o przyłączeniu się do NATO. Jest to parodia militaryzmu, a zarazem sarkastyczny obraz chorego społeczeństwa, które dopiero przebrane w mundur i zagonione do szeregu odzyskuje równowagę i psychiczne zdrowie.

"Pułkownika Ptaka" wystawiano już w Polsce kilka razy. Jednak dopiero przedstawienie Piotra Nowaka i jego młodych aktorów sprawiło, że sztuka Bojczewa przemówiła z wielką siłą. Reżyser Piotr Nowak, absolwent warszawskiej Akademii Teatralnej, do współpracy zaprosił siedmiu młodych, bardzo utalentowanych aktorów, absolwentów szkół teatralnych już docenianych (nagrodzony w zeszłym roku Feliksem Borys Szyc i nominowana do tej nagrody Iwona Wszołkówna) oraz doświadczonego i znanego, chociażby z serialu "Na dobre i na złe", artystę Piotra Garlickiego. Muzykę do spektaklu skomponował Jan Duszyński.

Premiera przedstawienia odbyła się 20 września 2003r w Teatrze Studio Buffo w Warszawie.

Obsada:

Andrzej Andrzejewski,
Tomasz Borkowski - Kierowca, Dawud
Iwona Wszolkówna - Pepa
Bartosz Głogowski - Kiro
Piotr Garlicki - Pulkownik Fietisow
Piotr Rękawik - Matej Maciupki
Łukasz Simlat - Chaczo Telewizor
Borys Szyc - Doktor

Kompozytor - Jan Duszyński
Reżyseria - Piotr Nowak

Produkcja- Stowarzyszenie "Behemot"

Więcej informacji na temat Christo Bojczewa na stronie www.hristoboytchev.com.

Fragmenty recenzji spektaklu pochodzą z artykułu Romana Pawłowskiego w Gazecie Wyborczej.